Astrologija

Od svih disciplina koje spadaju u takozvana granična područja nauke, astrologija je najstariji i najrazvijeniji sistem. Medjutim, savremeni pokušaj da se predstave njena dostignuća, često neskladna sa vremenom u kome danas živimo, obično se završava na površnim zaključcima i lakom senzacionalizmu. Iz takve vrste materijala, utoliko je nezahvalniji pokušaj da se neupućenom čitaocu približe osnove astrologije, posebno ako ona, kao što jeste, i dalje ne uživa podršku oficijelne nauke. Ozbiljni naučnici našeg vremena pokušali su da proniknu dublje, u srž astrološkog predmeta, Goklen, Ajzenk na primer, ili Jung ranije, kao utemeljivač sistematskog izučavanja astrologije. U svojoj najznačajnijoj knjizi, kosmički časovnik, Goklen najviše prostora posvećuje iznošenju dokaza da ljudska bića mogu biti pod uticajem Sunca i Meseca. Na primer, svakom lekaru koji se bavi mentalnim problemima ljudi poznat je uticaj punog meseca na odredjeno ponašanje (odatle i termin „mesečari“). Drugi naučnici su ustanovili da pojačana aktivnost takozvanih sunčevih pega dovodi do povećanog stepena zgrušavanja albumina u krvi kod najvećeg dela istraženog stanovništva. Utvrdjeno je da se hemijske reakcije u organizmu sasvim različito odvijaju pod uticajem sunčevih pega i mesečevih mena.... Zbog svoje drevnosti i univerzalnosti, astrologija je postala važan civilizacijski, društveni i kulturni činilac. Egzaktna ili nauka koja se zasniva na predpostavkama, astrologija ima precizne zakone, osnovne principe, pa i škole koje su ponekad suprotstavljene. Naročito ima svoj istorijski razvoj koji je nerazdvojiv od istorije nauke i mišljenja. Iako je počela da sazreva u Vavilonu krajem V veka pre nove ere, astrologija nije značajnije uticala na grčku, rimsku i egipatsku kulturu sve do polovine IV veka pre Hrista. Grci i Egipćani razvili su astrologiju i astronomiju daleko iznad nivoa do koga su stigli Vavilonci, i mešanje ove dve discipline produžilo se, izgleda, sve do pojave savremene nauke u VI veku. Praktična uputstva za sastavljanje horoskopa smišljena su u Vavilonu, ali ona nisu imala teorijsku podlogu sve do Ptolomejevog "Tetrabiblosa". Da li postoji opšta definicaija astrologije? Bez sumnje, nepostoji, pa je tačnije shvatiti astrologiju polazeći od različitih principa i imajući različite ciljeve. Ne bi ni moglo biti drugačije sa veštinom koja se zasniva na pretpostavkama, a koja je stara više milenijuma i kojom su se bavili ljudi iz različitih civilizacija i veoma različitih mišljenja. Moderna astrologija je u mnogo čemu naslednica Morina de Villefranchea koji je u XVII veku u predgovoru svoje knjige Astrologia gallica napisao “nebeski uticaj su univerzalni uzroci i njihovo delovanje na pojedinca zavisiće u prvom redu od odnosa izmedju zvezda i astroloških polja u trenutku njegovog rodjenja, a ti odnosi su zasnovani na telesnoj poziciji zvezda ili na njihovim aspektima, na njihovoj dominaciji u odredjenom astrološkom polju ili, pak, na njihovom odnosu sa vladaocem tog polja”. Astrologija Renesanse. XV i XVI vek su zlatni vekovi zapadne astrologije. Tome doprinose vraćanje antičkoj kulturi, pronalazak štamparije koja omogućava širenje astroloških spisa, napredak astronomije koja prelazi iz empirijskog u eksperimentalno i analitičko doba. Naravno, znatan uticaj je imalo i smanjenje religioznih stega. Retki su veliki duhovi toga doba koji, ako se i sami nisu bavili, nisu njome bili ubedjeni u vrednost i značaj astorlogije. To važi za astronoma Tycho Brachaea, Keplera, filozofe kao što je Giordano Bruno (1548-1600) neoplatoničare kao Reymond Lulle i Pierre Gassondi (1592-1655), lekare kao Michael Servet, pesnike i pisce kao Maurice Scervet, Remi Belleau, Rabelais i Ronsard, čija je druga hermetistička poema “Demoni” malo poznata. Najzad, astrologija se ne vezuje samo za astrologe, filozofe, naučnike ili umetnike i sveštenike. Ljudi iz naroda takodje joj poklanjaju poverenje. Pojavljuje se veliki broj almanaha koji sadrže i dosta magijskih obreda tako da su mnogi vladaoci i sveštena lica osudjivali konjekturalnu veštinu i izdavali edikte protiv nje. Sve to ukazuje na veštinu astrologa toga vremena da astrologiju stricto sensu poistovete sa magijom, čak vračanjem, pre nego sa veštinom pravljenja horoskopa. Mada se Crkva protivila astrologiji, ona ništa nije mogla da uradi protiv plemićkih i kraljevskih porodica koje su davale podršku astrolozima. Medju tim porodicama, praksa porodice de Medichi nasledjena od vavilonskih vračeva nezadrživo prodire na francuski dvor. Ona dovodi Nostradamusa u Pariz i poverava mu mesto lekara astrologa. Kada se ovaj vratio u Provenceu, Katarina dovodi Cosmea Ruggeria. On joj predskazuje smrt pred Saint-Germainom. Otad Katalina ne odlazi u Germain. Sticanjem okolnosti, Ruggerierievo predskazanje obistinilo se 15. januara 1589. godine, teško bolesnoj, poslednje pričešće došao je da joj održi jedan mladi sveštenik koji se zvao nikako drugačije do Julien de Saint-Germain. Astologija modernog doba. Od početka XVIII do druge polovine XIX veka astrologija je bila osporavana od gotovo svih mislilaca i naučnika. Astrolozi, često u isto vreme i predskazivači sudbine i vračevi, u celini su bili malo obrazovani, nesposobni da vrše astronomska izračunavanja i da prevode stare spise koji su gotovo svi pisani na latinskom jeziku. Osim nekih pojedinačnih primera, kao što je Fabre d’Olivet (1768-1825), autor dela Obnovljeni jevrejski jezik, gotovo svi su bili početnici u astrologiji. Njihovi horoskopi nisu bila tumačenja neke teme već predskazanja a svakim aspektom koji je samostalno tumačen bez ikakve veze sa susednim aspektima. U Velikoj Britaniji je astrolog Wright, pod pseudonimom Raphael, počeo je objavljivanje astroloških efemerida, a Richard James Morisson, (pod imenom Zadkeil), učinio je razumljivim i pristupačnim metode pravljenja karti neba. Oni su preteče naučne struje koju su na početku XX veka u V. Britaniji proslavili Alen Leo (pseudonim W.F.Allen), a u Francuskoj Paul Choisnard i pukovnik Casland. Paralelno s tim, eruditi su prevodili klasične autore koje su objavljivale specijalizovane izdavačke kuće. Od 1925. godine bilo je osnovano pravo astrološko telo i to zahvaljujući ovom obnavljanju metoda računanja tema i njihovog tumačenja.

Zapadna astrologija
Možemo je nazvati i moderna astrologija. Zastupljena je na našem podneblju i ima najveći broj pristalica u Evropi i Americi. Zasniva se na podeli zodijaka na dvanaest jednakih polja i sazveždja kroz koje prolaze Sunce, Mesec i osam planeta. Zapadna astrologija temelji se na položaju Sunca, kao i svih ostalih planeta na nebeskom svodu u odnosu na sazveždja zodijaka, ovan, bik, blizanci, rak, lav, devica, vaga, škorpija, strelac, jarac, vodolija, ribe.
U 15 i 16 veku zapadna astrologija doživela je procvat. Astrološki spisi se šire, a vrednost i značaj astrologije kod ljudi uzima maha. U tom periodu njome počinju da se bave Tiho Brahe, Kepler, Djordano Bruno. U to vreme astrologiju ne vezuju samo za astrologe, već i za filozofe, naučnike, umetnike, sveštenike. Od početka 18 do kraja 19 veka astrologija je bila osporavana od gotovo svih mislilaca i naučnika. Astrolozi, često u isto vreme i predskazivači sudbine i vračare, u celini su bili malo obrazovani. Njihovi horoskopi nisu bili tumačenja neke teme već uporedjivanje predskazanja sa svakim aspektom koji je samostalno tumačen bez ikve veze sa ostalim aspektima...

Ovu vrstu astrologije možemo podeliti i na:
Natalna astrologija - je najpozanatija grana astrologije i bavi se izradom horoskopa pojedinca, zasnovanom na tačnom vremenu rodjenja. Izuzetno je popularna, a naročito pouzdana kod prognoza. Mundana astrologija - je grana astrologije koja se bavi izradom horoskopa država, naroda, svetskih geopolitičkih dešavanja... Horarna astrologija - bavi se izradom horoskopa za postavljeno pitanje (za trenutak postavljanja pitanja). Elekciona astrologija - bavi se odredjivanjem najboljeg trenutka za započinjanje nečega... Karmička astrologija - proučava uzroke i posledice pojedinih dogadjaja koji su zasnovani na prethodnim životima. Medicinska astrologija - je grana astrologije koja proučava čovekovu anatomiju... Sinastrija - bavi se odnosima, medjusobnim slaganjem u ljubavi, braku, poslu...

Indijska astrologija
Indijska (Vedska) kultura stara je preko 5000 godina. U Indijskoj astrologiji znakovi su u horoskopu označeni brojevima i koristi se sistem jednakih kuća koje dele horoskop na dvanaest delova, u smeru suprotnom od skazaljke na satu. Jyotish (đotiš) sanskritska reč koja znači „oko“, ističe preciznost i tačnost predikcija i nudi čitav niz odgovora o osobi kojoj se izradjuje horoskop, sa svim osobinama i kvalitetima. Teško je ukratko opisati sveobuhvatnost indijske astrologije, njene mogućnosti, detaljnost, temeljitost. Tehnike kojima se Đotiš služi daleko su naprednije od bilo kojih drugih astroloških tehnika, jer u sebi objedinjuje 64 astrološke karte, a svaka za sebe obradjuje poseban deo života.
Znaci koje koristi Indijska astrologija – mesha, vrishabha, mithuna, kataka, simha, kanya, tula, vrischika, dhanus, makara, kumbha, mina.

Kineska astrologija
Prvi pisani dokument o kineskom horoskopu potiče iz 2637 godine pre nove ere, što ukazuje da ova drevna disciplina zalazi još dublje u prošlost. Mada je kineska astrologija temeljena na izuzetno složenom sistemu astronomskih merenja, danas kada su otkrivena odstupanja mnogi astrolozi odustaju od povezivanja astroloških zvezda sa astronomskim objektima i govore o apstraktnim energijama koje su u skladu sa taoističkim konceptima. Kineska astrologija se zasniva na položaju meseca ili na godišnjem ciklusu mesečevih mena. Početak godine se kalendarski ne poklapa sa početkom godine zapadnih naroda. Tako je uspostavljen ciklus od dvanaest godina koji se uklapa u koncept dvanaest životinjskih znakova. Svaki od njih simbolizuje odredjenu godinu rodjenja. Na osnovu preciznog časa rodjenja izračunava se podznak, zatim se na osnovu broja kojim se završava godina odredjuje element koji se dodaje životinjskom znaku i podznaku... Kineski horoskop

Japanska astrologija – Kigaku
Nastala je mešavinom Japanske i Kineske kulture. Japanac teško može zamisliti život bez znanja o energijama koje je dobio u trenutku rodjenja. Da bi uspešno vladao svojim životom mora znati kako koristiti svoju energiju, iz koje će izvući veći napredak na duhovnom i materijalnom nivou. Osnova Japanske astrologije su 9 zvezda. Svaka od njih sastoji se od kombinacije broja, boje i elemnta, koje čine jedinstvenost. Rodjenjem u odredjenoj godini nasledjuje se odredjena zvezda koja govori o energiji koja zrači iz osobe...

Tibetanska astrologija
Ova astrologija je malo poznata na zapadu, veoma malo je onih pravih majstora poznavaoca ove astrološke discipline, čak i na Tibetu. Ova tradicionalna disciplina je na ivici izumiranja (nestajanja), iako sadrži mnogo neprocenjivog praktičnog materijala za moderne astrologe. Tibetanska astrologija je blisko povezana sa ezoterijskom praksom Budizma, kao i sa doktrinom tibetanske tradicije Bon. Sastoji se od nekoliko delova, a najveći i najvažniji su "Kartsi" i "Nagtsi". Kartsi je blizak indijskoj, a Nagtsi sistem Kineskoj astrologiji.